themars

อย่าทำอะไรให้เค้าเคยตัว เพราะเมื่อเราไม่ทำเค้าจะว่าเราเปลี่ยนไปและเห็นแก่ตัว

อย่าตามใจคนอื่นมากเกินไป เพราะเราจะไร้คุณค่าและเค้าจะข่มเราตลอดเวลาโดยไม่รู้ตัว

เมื่อใครคนหนึ่งหลงลืมมารยาทที่พึงปฏิบัติต่อบุคคลอื่นเพียงเพราะคิดว่าไม่เป็นไรหรอกมันยังไงก็ได้ 

เมื่อนั้นคุณคือคนที่ไร้มารยาทอย่างที่สุด

ความมั่นใจกับหลงตัวเอง บางทีมันก็ใกล้กันนิดเดียว อย่าได้มากมายไปเชียว

บางครั้งสิ่งทั้งหลายทั้งมวลที่ทำให้เราหงุดหงิด คือความอิจฉาที่มันกำลังหลอมรวมอยู่ในตัวเรา และมันกำลังจะทำให้เราตายไปเอง โดยที่คนๆนั้นเค้าไม่ได้มารับรู้หรือทุกข์กับเราเลย ความอิจฉาที่เกิดขึ้นมักมากจากความไม่มั่นใจในตัวเองว่าจะทำได้อย่างเค้าหรือเปล่า สิ่งสำคัญคือต้องพยายามเอาชนะตัวเองให้ได้ พยายามให้มากขึ้น ไม่จำเป็นต้องเอาเค้ามาเป็นแรงฮึดเพื่อทำสิ่งใดๆ แต่ใช้ใจเราและความฝันที่มีเป็นแรงผลักดัน ไม่มีใครมีอิทธิพลเหนือเรานอกจากตัวเราเอง

The End

Themars

edit @ 22 Sep 2010 19:24:10 by themars

กลับมาอีกครั้ง...นานมากมาย

เนื่องด้วยวันนี้คือวันเกิด ตอนนี้เกิดมาได้สองรอบแระ...ยังรู้สึกว่าชีวิตยังไม่ได้ไปไหนเลย ย่ำๆๆอยู่ที่ยังกับเป็นทหารซ้อมเดินสวนสนาม (ว่าไปนั่น)

 เรื่องงาน มีการเปลี่ยนแปลงพอสมควรทีเดียว มาเริ่มทำงานใหม่(ในบริษัทเก่า)ได้สี่เดือนแล้ว เร็วมาก ยังทำผิดทำถูกอยู่ทุกเดือน ไม่ได้มีความรู้สึกว่าตัวเองเหมาะกับงานนี้ซักเท่าไหร่ แต่ความหวังลึกๆๆๆๆๆ แบบว่าลึกมากมันบอกว่าให้ทำไป มีอะไรที่น่าสนใจอีกเยอะ  นี่ก็เพิ่งมีงานใหม่เข้ามาอีก ดีๆ เค้าว่ามีงานแปลว่าจะไม่โดนไล่ออก (หรือป่าว????)

อันเนื่องมาจากไปดูดวงเล่นๆตามเว็ปมา มีสิ่งนึงที่แปลกคือ ดวงคนในบริษัทจะคล้ายๆกันประมาณนึงเลยทีเดียว หมายถึงไปในทิศทางเดียวกันน่ะ....ของเรานี่เค้าว่าจะได้ข้ามน้ำข้ามทะเล ขอให้จริงทีเถอะ สาธุ๊...แต่ถ้าข้ามจากฝั่งนู้นไปฝั่งนี้นี่ไม่เอานะ ฮ่าๆๆๆๆ 

 วันเกิดปีนี้มีคนเลี้ยงนู่นเลี้ยงนี่เต็มไปหมด รู้สึกแปลกนิดหน่อย แต่ก็ดีใจในสิ่งที่คนอื่นทำให้ ขอบคุณค่ะ

อายุที่มากขึ้นในปีนี้ ขอให้ตัวเองมีจิตใจที่เข้มแข็งมากขึ้น มองไปข้างหน้า มุ่งมั่นและพยายามให้มากกว่านี้

เต็มที่กับชีวิตเว้ยเอ็ง (><)v

THE END 

Themars 

edit @ 5 Aug 2010 23:37:44 by themars

 ในที่สุดปีเสือก็มาถึงซักที เห็นเค้าว่ากันว่าปีนี้เสืออาจจะดุ ต้องรอดูกันต่อไปว่าจะจริงหรือเปล่า ที่แน่ๆมีอะไรก็ต้องรู้จักใจเย็นๆ เสือมันดุ แต่เราเป็นคน...ต้องแยกแยะ...เนอะ！！！

  ปีใหม่ปีนี้ กลับบ้าน ２ วัน ３１ธันวาคม กับ １มกราคม รู้สึกดีมีความสุขที่ได้กลับไปเจอแม่กับน้อง เหมือนได้กลับไปชาร์ทพลังงานอีกครั้งนึง เพื่อเริ่มต้นทำงานในหน้าที่ใหม่ซึ่งหน้าจะเริ่มต้อนในวันจันทร์นี้เลย ยังไม่รู้ว่าจะดีหรือแย่ แต่การเปลี่ยนแปลงหน้าที่มันคงไม่ได้แย่เสมอไปหรอกเนอะ...เอ่อ..คิดว่างั้น (ใจดีสู้เสือเข้าไว้ )

  หลังจากเติมพลังจากที่บ้านเรียบร้อย...คุณเพื่่อนก็ชวนให้ออกมาชมแสงสี ณ บางกอกด้วยกัน แบบว่ามันอยากใช้ ชีวิตไฮโซซักหน่อยฉลองปีใหม่ โดยเสนอที่พักเป็นโรงแรมหรูฟรี１คืน โอ้วววว ของฟรี ใครจะไม่อยาก ตกลงนัดกันเสร็จสี่คน แต่สุดท้ายอีกคนนึงงานเข้ามาไม่ได้ซะงั้น เอาวะ ３ คนก็ได้ ชายสองหญิงหนึ่ง เอิ๊กๆ

หลังจากไปดูหนัง "อวตาร" ก็ต่อด้วยการไปกินข้าวกันที่ใบหยก วิวสวยดีแฮะ แบบว่าไม่เคยขึ้นมาเลย แต่ก็อย่างว่าช่วงนี้คนเยอะเหลือเกิน ระหว่างขึ้นลิฟท์ เพื่อนที่ไปด้วยกันยืนอยู่ข้างหน้าก็เอามือมาข้างหลังเพื่อให้เราจับกันหลง...กรุณาคิดภาพตาม... ไม่อยากจะบอกว่าวินาทีนั้น มันอึ้งๆ ทุกอย่างมันดูเป็นธรรมชาติ มือผู้ชายมันนิ่มอย่างงี้นี่เองงงงงง...  (แอบปลื้มเพื่อนตัวเองมันผิดไหมเนี่ย ฮ่ะๆๆ)

เคยรู้สึกเหมือนกันไหม เพื่อนที่รู้จักกันมานานตั้งแต่มัธยม ต่อให้ไม่ได้เจอกันมานานแค่ไหน ทุกอย่างมันก็ยังต่อกันติด มีแซว มีด่า ตบตีกันได้เหมือนเดิม รวมไปถึงความห่วงใยที่มีให้กัน เราก็ยังคงได้รับจากมันเหมือนเมื่อครั้งอดีต ＾＾ ฉันมีความสุข

โปรแกรมสุดท้ายก่อนเข้านอน....กลับไปเล่่นไ่พ่  slave ต่อ ผล...อิชั้นคือ＞＞＞ขี้ข้าข้ามคืน　

 ปีใหม่นี้มีความสุข และคาดหวังว่ามันจะเป็นอย่างงี้ไปตลอดทั้งปี ไม่ได้ตั้งเป้าอะไรเป็นพิเศษเพราะปีที่แล้วทำไม่สำเร็จ (หืมมมมมม...เหตุผลแกมีแค่เนี้ย) ฮ่าๆๆ เอาน่า ก็ค่อยๆทำไปทีละอย่างจะได้ไม่รู้สึกว่าตัวเองผลัดวันประกันพรุ่งไง เนอะ＾＾ 

The End

TheMars

　ปล. １ขอให้ทุกคนเจอแต่เรื่องดีๆและสมหวังในปีนี้นะเจ้าคะ

  ปล. ２ ขอบคุณนะอีม้าที่ทำให้เพื่อนได้มาเจอกันเพราะบัตรที่่พักสุดหรูฟรีของมึง อิอิ

  ปล.３ ขอบคุณไอ้ชา มือนั้นของมึงทำให้รู้ว่าไม่ว่ายังไงเราก็ยังเป็นเพื่อนกันเหมือนเดิม(แต่อิชั้นไม่ใช่ทอมนะเว้ย เฮ้ย...ชิ)

     ก่อนหน้านี้มีคนใกล้ตัวถูกให้ออกจากงานไปแล้วคนนึง จะบอกว่าเป็นเพราะพิษเศรษฐกิจก็คงไม่ใช่ มันเป็นเรื่องของการเปลี่ยนโครงสร้างของแผนกนั้นๆมากกว่า แต่ก็รู้สึกใจหายอยู่ดี ขนาดว่าคนละแผนกนะนั่น
จนกระทั่งวันนี้...พี่ที่เราสนิทด้วยเดินมาบอกว่าพรุ่งนี้จะแกงหน่อไม้ให้กินตอนเช้าอย่าเพิ่งกินข้าว                    ว้าว....ขอบคุณคร้าบบบบบ
     ก็เลยพูดถึงว่าเมื่อวานไม่ได้ไปเดินตลาดด้วยกันเพราะพี่เค้าต้องไปคุยกะเพื่อนดูท่าทางเครียดเชียว มีอะไรกันรึเปล่า พี่ตอบว่า เออ เครียดจริงแต่เล่าไม่ได้ว่ะ เพราะเค้า(ซึ่งเราเดาว่า เจ้านายเราเอง) ยังไม่ได้คุยกับพี่แต่คุยกะเพื่อนพี่มา ไว้ให้ทุกอย่างมันแน่นอน พี่ต้องไปแล้วแน่ๆจะเล่าให้ฟัง....เหวอดิทีนี้ มันร้ายแรงขนาดนั้นเลยหรอพี่...เออ "ร้ายแรงว่ะ "
     ยอมรับเลยว่า ตกใจมาก เพราะพี่เค้าคือ คนที่ดูแลเรา เข้ามาพูดคุยกับเราเป็นคนแรก เมื่่อเราย้ายมาทำที่นี่ ไม่รู้ว่ามันคือเรื่องอะไร แต่รู้สึกไม่สบายใจมากๆ หวังว่ามันคงจะไม่เลวร้ายอย่างที่พี่เค้าคาดการณ์ไว้ มันเป็นความรู้สึกที่โหวงๆอยู่ข้างใน บอกไม่ถูกสิ่งเดียวที่พูดกับพี่เค้าออกไปได้ ก็มีแค่"ถ้าเล่าได้เมื่อไหร่ต้องรีบเล่านะ"....ไม่ใช่ว่าสอดรู้นะ แต่มันต้องรู่น่ะ ทนไม่ได้จริงๆ
 
หนทางข้างหน้าจะเป็นอย่างไรไม่รู้ ตัวเราเองก็ยังไม่มีความชัดเจนในชีวิต แต่ตอนนี้นอกจากเรื่องของตัวเองแล้ว ก็ขอให้เรื่องที่จะเกิดขึ้นกับพี่คนนี้ในอนาคตไม่มีอะไรร้ายแรงที่เถอะ....สาธุ
 

edit @ 29 Aug 2009 23:12:34 by themars